رباعی شمارهٔ ۱۳۵
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساسات و سرنوشت شاعر هستند. او خود را به عنوان "مرد پیمانه" معرفی می‌کند و در دامی به نام زمان گرفتار است. با اشاره به باده‌ای که عقل را میبرد، از دیگران می‌خواهد که بپذیرند او دیوانه‌ای عاشق است. در کل، شعر به کشمکش‌های درون و رفتارهای نشأت‌گرفته از عشق و جنون اشاره دارد.
پیمانه بده، که مرد پیمانه منمدر دام زمانه مرغ این دانه منم
هوش مصنوعی: به من نوشیدنی بده، زیرا من با ویژگیهای خود در این زندگی سر و کار دارم و در دل مشغولیها و مشکلات این دنیا به دنبال خوشی و لذت هستم.
زان باده که عقل میبرد جامی دهگو: خلق بدانند که: دیوانه منم
هوش مصنوعی: از آن شرابی که عقل را از دست میدهد، یک جام به من بده و بگو: مردم بدانند که من دیوانهام.