رباعی شمارهٔ ۱۳۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ماندن در حالت راحتی و بیتحرکی انتقاد میکند و به حرکت و تلاش برای جستجوی حقیقت و هدف زندگی دعوت میکند. او میگوید که نباید در سایه زهد و خمودگی باقی بمانیم و زمان آن رسیده که به سمتی روشن و پرانرژی برویم.
تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریمبرخیز که راه جست و جویی گیریم
هوش مصنوعی: تا کی در این حالت بمانیم؟ بیایید از کنار اینجا حرکت کنیم و به دنبال راهی برای جستجو برویم.
در سایهٔ زهد سرد بودن تا چند؟وقتست که آفتاب رویی گیریم
هوش مصنوعی: چقدر میخواهیم در سایهٔ زهد و خودداری بمانیم؟ زمان آن رسیده است که راهی را در پیش بگیریم و از نور حقیقت و زیباییهای زندگی بهرهمند شویم.