رباعی شمارهٔ ۱۴۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به حجاب و فاصله‌ای اشاره می‌کند که بین خود و معشوقه‌اش وجود دارد. او می‌گوید که نمی‌تواند به راحتی نزد او برود و نمی‌تواند از او درخواست کند. همچنین اشاره دارد که چشمان معشوق آنقدر زیبا و جذاب است که دیگران نمی‌توانند به آن نگاه کنند و همین باعث می‌شود که نتوان به راحتی از زیبایی او بهره‌مند شد. در واقع، این اشعار احساس ناتوانی و فاصله عاطفی را بین عاشق و معشوق نشان می‌دهد.
پیش تو نشست و خاست نتوان کردنوز لعل تو باز خواست نتوان کردن
هوش مصنوعی: در حضور تو نمیتوان نشستن یا برخاستن کرد و از زیبایی لبت نیز نمیتوان به راحتی دست کشید.
چشمت که درو میل نگنجد، بر اوستخالی که به میل راست نتوان کردن
هوش مصنوعی: اگر چشمت به چیزی نگاه نکند، بیمعناست که آن را به میل و خواسته خود تغییر بدهی.