رباعی شمارهٔ ۱۴۲
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت یک شخص اشاره دارد. شاعر به قد و قامت دلربا و ویژگی‌های خاص معشوقش اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ چیزی در دنیا به اندازه زیبایی او نمی‌رسد. او همچنین به برازندگی و حسن چهره‌اش می‌پردازد، که مانند سرو بلند و دلربا است.
ای روی تو انگشت نمایی از حسنبالای چو سرو تو بلایی از حسن
هوش مصنوعی: ای چهرهی تو، نمایانگر زیبایی است، همچون سرو که در بلندیاش زیبایی دارد و تو هم بلایی از زیبایی هستی.
زیبنده تر از قد تو گیتی نبریدبر قد بلند تو قبایی از حسن
هوش مصنوعی: هیچ چیز در این جهان به زیبایی قامت تو نیست و هیچ پوششی از زیبایی به قامت بلند تو نمیخورد.