رباعی شمارهٔ ۱۴۴
هوش مصنوعی: این بیت به بیان دشواری‌ها و ناممکنی‌های عشق می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که هر چند دیدار و ارتباط با محبوب ممکن است، اما به لحاظ عمیق و واقعی وصال و اتحاد با او عملاً غیرممکن است. این تناقض در احساسات عاشقانه، از نظر شاعر، نوعی بی‌انصافی در عشق است.
نی از تو گذر به هیچ حالی ممکننی از تو به عمرها وصالی ممکن
هوش مصنوعی: از تو هیچگاه نمیتوان گذشت، در هیچ وضعیتی امکان ندارد که از تو به وصالی در عمرها دست یابم.
دیدار تو ممکنست و وصل تو محالانصاف که اینست محالی ممکن
هوش مصنوعی: دیدن تو ممکن است، اما وصال تو غیرممکن است. انصافاً این چه عجبی است که غیرممکن به ممکن تبدیل شده.