رباعی شمارهٔ ۱۴۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان میکند که عشق و محبت به معشوق او را از جهان جدا کرده و چشمان او همواره به دنبال معشوق است. هرچند که دنیا از حرفهای او پر شده، اما اکنون آن صحبتها به کمال و حقیقت نزدیک میشود.
ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ منمشتاق تو این دیدهٔ ناخفتهٔ من
هوش مصنوعی: ای پرتو محبت تو، که من در این جهان به خاطر تو به این حالت درآمدهام، این چشمان خسته و بیدار من تنها به خاطر شوق تو بیدار و هوشیار هستند.
هر چند جهان ز گفتهٔ من پر شداکنون به کمال میرسد گفتهٔ من
هوش مصنوعی: با اینکه دنیا از حرفهای من پر شده، اکنون گفتههای من به اوج و کمال خود میرسد.