رباعی شمارهٔ ۱۶۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی طبیعی گلها اشاره میکند و از احساس دلنگرانی و ماندگی خود سخن میگوید. او همچنین به یاد کسی که امروز به یادش بوده، اشاره میکند و میگوید که این یادآوری نتیجه دعای سحرگاهیاش بوده است.
دایم ز قدت گلها راست همهدل ماندگیی چند که برجاست همه
هوش مصنوعی: همیشه به خاطر وجود تو، گلها به شکوفه نشستهاند و انسانها در اندیشه و دلتنگی به سر میبرند.
آن نیز که امروز ز ما کردی یادتاثیر دعای سحر ماست همه
هوش مصنوعی: شاید آن چیزی که امروز به یاد ما هستی، نتیجه دعای سحرگاهی ما باشد.