رباعی شمارهٔ ۱۶۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به رابطه عمیق بین دوست و عشق اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر دوستی باقی نماند، دل و روح ما هم به فنا می‌روند. همچنین بیان می‌کند که اگر چیزی را ندانیم، در واقع به هیچ چیز نمی‌رسیم، و اگر به حقیقت پی ببریم، در نهایت همه ما یکسان هستیم. در کل، به اهمیت دوستی و آگاهی از ابعاد وجودی انسان‌ها می‌پردازد.
چون دوست نماند دل و جانیم همهچون تن برود روح و روانیم همه
هوش مصنوعی: زمانی که دوست و محبت وجود نداشته باشد، هم دل و هم جان ما از بین میرود. همانطور که وقتی جسم میمیرد، روح و روان نیز از آن جدا میشود.
گر هیچ ندانیم برآییم به هیچعین همه‌ایم، اگر بداینم همه
هوش مصنوعی: اگر ما هیچ چیز ندانیم، در حقیقت به هیچ نقطهای دست نمییابیم؛ اما اگر بدانیم همه چیز را، در واقع همه چیز خود ما هست.