رباعی شمارهٔ ۱۶۴
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به افرادی که فقط صحبت‌های توخالی می‌کنند اشاره دارد و می‌گوید که هیچ چیز جز حرفهای بی‌محتوا از آن‌ها نمی‌بینیم. او بر این باور است که در هر جزئی از وجود او نشانه‌ای از حقیقت و معنا وجود دارد و به هیچ وجه نمی‌توان آن را نادیده گرفت.
ای لاف زنان را همه بویی ز تو نهحاصل به جز از گفتی و گویی ز تو نه
هوش مصنوعی: ای افرادی که فقط از خودتان لاف میزنید، از شما هیچ چیز عاید نمیشود جز صحبت کردن و گفتمان.
در هر مویی نشانه‌ای هست از توآنگاه نشان به هیچ رویی ز تو نه
هوش مصنوعی: در هر رشته مو یک نشانه از تو وجود دارد، پس چگونه ممکن است که هیچ نشانی از تو نباشد؟