رباعی شمارهٔ ۱۶۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که آب، هر جایی که به حرکت درآید، بر روی زمین جاری می‌شود، اما در نهایت به نقطه‌ی پایانی خود می‌رسد. شاعر در اینجا به این نکته اشاره می‌کند که آب هرچقدر هم که در اطراف بگردد، جایی بهتر از مجالس زیبای تو نمی‌یابد. در واقع، او به زیبایی و جذابیت بزم محبوب خود اشاره می‌کند که هیچ‌چیز دیگری نمی‌تواند با آن مقایسه شود.
آب ار چه به هر گوشه کند جنبش و رایبر صحن سرایت به سر آمد، نه به پای
هوش مصنوعی: هرچند آب در هر جا حرکت می‌کند و در فضای وسیع پراکنده می‌شود، اما هیچگاه به حضورت نمیرسد و نمی‌تواند به تو نزدیک شود.
چندان که به گرد خویش بر میگردداز بزم تو خوب تر نمی‌بیند جای
هوش مصنوعی: هرچه به دور و بر خود مینگرد، در جایی بهتر از محفل تو نمی‌یابد.