تناجی
اوحدی مراغه‌ای

رباعی شمارهٔ ۱۶۷

آن درد، که با پای تو کرد آن چستیدر کشتن خصمت ننماید سستی
با پای تو این جا سر و پایی گردیدتا با سر دشمن تو گیرد کستی