رباعی شمارهٔ ۱۷۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به یک شربت شفا بخش اشاره می‌کند و از کسی می‌خواهد که اگر دل صافی دارد، با دو یا سه فرد خردمند همراهی کند. او مادر قرق را به عنوان نماد زنده‌دلی و نشاط معرفی می‌کند و از او می‌خواهد که برخیزد و به سمت آب روان بیاید. به طور کلی، شعر دعوت به همراهی با افرادی عاقل و سالم است تا در کنار یکدیگر از زندگی و زیبایی‌های آن لذت ببرند.
یارا، گر از آن شربت شافی دارییاری دو سه هوشمند کافی داری
هوش مصنوعی: دوست عزیز، اگر آن نوشیدنی شفابخش را داری، داشتن دو یا سه آدم عاقل و دانا کافی خواهد بود.
مادر قرقیم بر لب آب روانبرخیز و بیا گر دل صافی داری
هوش مصنوعی: ای مادر، آنجا که آب جوی در حال روان است، بر پا خیز و بیا، اگر دل پاک و بیآلایش داری.