تناجی
اوحدی مراغه‌ای

رباعی شمارهٔ ۱۷۷

بد خلق مباش، کز خوشی و امانیپیکار مکن کار، که بر جا مانی
زنهار! مهل، کز تو بماند دل کسدلها چو بماند ز تو،تنها مانی