تناجی
اوحدی مراغه‌ای

رباعی شمارهٔ ۱۷۹

صد سال سر خویشتن ار حلق کنیوندر تن خویش خرقهٔ دلق کنی
صد بار ز حق دور کنندت به قفاگر یک سر موی روی در خلق کنی