رباعی شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: این اشعار به نقد دنیا و زیبایی‌های ظاهری آن می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که خوشی‌ها و لذت‌های دنیوی با درد و رنجی که ممکن است به همراه داشته باشند، ارزش کمتری دارند. او همچنین بیان می‌کند که حتی شادی‌های طولانی مدت دنیا به اندازه‌ی درد و محنت‌های کوتاه‌مدت ارزشمند نیستند. به طور کلی، شاعر به بی‌امیدی و ناپایداری لذت‌های دنیوی اشاره می‌کند.
نی دولت دنیا به ستم می‌ارزدنی لذّت مستی‌اش الم می‌ارزد
هوش مصنوعی: دولت و خوشیهای دنیوی که به زور و ستم به دست آمده، ارزشی ندارد و حتی کیف و لذتی که از مستی به دست میآید، به درد و رنجی که به همراه دارد نمیارزد.
نه هفت هزار ساله شادی جهاناین محنت هفت روزه غم می‌ارزد
هوش مصنوعی: شادی هفت هزار ساله جهان ارزش ندارد به اندازه‌ی غم و رنج هفت روزه.