رباعی شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هر دوستی که از وفا صحبت می‌کند، ممکن است به عنوان یک دشمن ظاهر شود. همچنین، هر کسی که به نظر پاک و معصوم می‌رسد، ممکن است به دلیل طمع و خیانت ناپاک باشد. در انتها، شاعر با اشاره به شب آبستن، از عجیب بودن وضعیتی سخن می‌گوید که در آن مردی وجود ندارد، در حالی که وضعیت بارداری به وجود آمده است. این ابیات به تضادها و مشکلات در روابط انسانی اشاره دارد.
هر دوست که دَم زد زِ وفا، دشمن شدهر پاک‌رُوی که بود، تَردامن شد
هوش مصنوعی: هر دوستی که از وفا صحبت کند، در واقع دشمنی میشود. هر کسی که از پاکی و بیگناهی حرف بزند، به نوعی به بدی متهم میشود.
گویند شب آبِستَن و این است عجبکـ‌او مَرد ندید، از چه آبستن شد؟
هوش مصنوعی: میگویند شب آبستن است و این موضوع عجیب است که او هیچ مردی را ندیده، پس چطور آبستن شده است؟