رباعی شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره شادی و زیبایی است که از دوستی و همصحبتی با کسی ناشی می‌شود. شاعر احساس خوشحالی و آرامش می‌کند و معتقد است که این شادی ناشی از وجود شخص محبوبش است که جاذبه و عطر خاصی دارد. او از طریق تماس با آن شخص، احساسات مثبت و تازه‌ای را تجربه می‌کند.
این گل ز بر هم‌نفسی می‌آیدشادی به دلم از او بسی می‌آید
هوش مصنوعی: این گل به خاطر همنفسم رشد کرده و از او شادی زیادی به دلم میریزد.
پیوسته از آن روی کنم همدمی‌اشکز رنگ وی‌ام بوی کسی می‌آید
هوش مصنوعی: من همیشه به سمت آن شخص میروم که وقتی به او نگاه میکنم، بوی کسی دیگر را حس میکنم.