رباعی شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم گذر زمان و ناپایداری زندگی اشاره دارد. شاعر از بیداری و آگاهی نسبت به عمر و زمانه صحبت می‌کند و به خواننده توصیه می‌کند که از خواب غفلت بیرون بیاید و به حقیقت گذران عمر خود پی ببرد. زندگی مانند یک پیمانه‌ای است که از آن می‌کاهد و افراد باید به این واقعیت توجه کنند.
سیلاب گرفت گِرد ویرانهٔ عمرو‌آغاز پُری نهاد پیمانهٔ عمر
هوش مصنوعی: در اطراف ویرانههای عمر، سیلابی به وجود آمده و شروع به پُر کردن پیمانه عمر کرده است.
بیدار شو ای خواجه که خوش‌خوش بکِشدحمّال زمانه رخت از خانهٔ عمر
هوش مصنوعی: بیدار شو ای بزرگوار، زیرا روزگار به آرامی تو را از خانه عمرت دور می‌کند.