رباعی شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عاشقانه و درد دل می‌پردازد. شاعر از یار خود می‌خواهد که او را نرنجاند و به خستگی‌های دل عاشقان توجه کند. او از صوفی نیز می‌خواهد که با دانایی خود درباره‌ی راه‌رفتگان، از رندان نکته‌ای بیشتر بیان نکند و به احساسات آن‌ها احترام بگذارد. در کل، شعر بر اهمیت توجه به دل شکسته‌ها و حساسیت‌های عاشقی تأکید دارد.
عشقِ رخِ یار، بر منِ زار مگیربر خسته‌دلانِ رندِ خَمّار مگیر
هوش مصنوعی: عشق به چهرهی محبوب، بر منِ رنجیده تأثیر نگذار و بر دلهای خسته و شیدای دلدادگان سختگیری نکن.
صوفی چو تو رسمِ رهروان می‌دانیبر مَردمِ رند، نکته بسیار مگیر
هوش مصنوعی: ای صوفی، تو که خود را پیرو راه و روش رهروان میدانی، در مورد مردان رند و آزاداندیش نکتهسنجیهای زیادی نکن.