رباعی شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر longing و آرزوی عمیق شاعر برای نزدیکی و ارتباط با محبوبش است. شاعر از خواسته‌ها و احساسات خود می‌گوید و به شدت به انتظار محبوبش دلبسته است. او همچنین به حسرت و آرزوهایش اشاره می‌کند و از تکرار این احساسات سخن می‌گوید. در نهایت، او از محبوبش می‌خواهد که بازگردد.
در آرزوی بوس و کنارت مُردموز حسرت لعل آبدارت مُردم
هوش مصنوعی: در آرزوی بوسیدن تو چنان دلتنگ شدم که جانم را از دست دادم و به خاطر حسرت زیبایی لبهایت از دنیا رفتم.
قصّه نکنم دراز، کوتاه کنمبازآ بازآ کز انتظارت مُردم
هوش مصنوعی: دوست عزیز، میگویم که داستان را طولانی نکنم و به خلاصه بگویم که دوباره برگرد. من از بس که منتظرت ماندهام، حالا به شدت دلتنگ و ناامید شدهام.