رباعی شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس ناامیدی و حسرت شاعر است. او سال ها برای دستیابی به آرزوهایش تلاش کرده، اما از دوری زمانه و نفعی که نمی‌بیند، دلسرد شده است. در نهایت، او با گفتن محبتش به دیگران، دشمنی و سوء تفاهم را تجربه کرده و از سرنوشتش غمگین است.
عمری ز پی مراد ضایع دارموز دور فلک چیست که نافع دارم
هوش مصنوعی: من عمرم را در جستوجوی آرزوها سپری کردهام و نمیدانم از دوری زمان چه چیزی برایم سودمند بوده است.
با هر که بگفتم که تو را دوست شدمشد دشمن من وه که چه طالع دارم
هوش مصنوعی: هر کسی که با او درباره علاقهام به تو صحبت کردم، به دشمن من تبدیل شد و ای وای که چقدر بدشانس هستم.