رباعی شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در برابر غم و مشکلات، نوشیدن باده می‌تواند راهی برای فراموشی و تسکین باشد. او همچنین به زیبایی لبان محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که با در دست داشتن ساغر، به دور از غم، بهتر است از این می نوشید. در کل، متن به تمایل انسان به لذت و شادی در برابر اندوه اشاره دارد.
چون باده ز غم چه بایَدَت جوشیدنبا لشگر غم چه بایدت کوشیدن
هوش مصنوعی: وقتی که از غم احساس خوشحالی میکنی، دیگر چه نیازی به یادآوری غمها داری؟ وقتی که شادی به قلبت میآید، کوشش برای مقابله با غمها چه فایدهای دارد؟
سبز است لبت، ساغر از او دور مدارمی بر لب سبزه، خوش بوَد نوشیدن
هوش مصنوعی: لبان تو سبز و شاداب هستند، پس دور ساغر را از آنها برندار. نوشیدن از این سبزینگی روی لبان خوشبو، لذتبخش است.