رباعی شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت محبوبی اشاره دارد که به مانند سایه‌اش همواره در زندگی‌اش حضور دارد. او دارای لبی جذاب و دلربا است که گویی در بهشتی مانند عدن پرورش یافته است. شاعر احساس می‌کند که این زیبایی و جذابیت جان او را زنده نگه‌داشته و روحش را در بدنش پرورش می‌دهد.
ای سایهٔ سنبلت سمن پروردهیاقوت لبت درّ عدَن پرورده
هوش مصنوعی: ای سایهٔ گل سنبل تو، گلی که در کنار آن عطر و جمال یاقوت لبان تو همچون مرواریدی از خوشبویی و زیبایی پرورش یافته است.
همچون لب خود مدام جان می‌پرورزان راح که روحیست به تن پرورده
هوش مصنوعی: همچون لب خود همیشه جان را تغذیه می‌کند، زیرا که روحی در تن پرورش یافته است.