قطعه شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: در این اشعار به تأثیرات معنوی و روحی لقمهای که صوفی میخورد اشاره شده است. از یک حبهی سبز که به راحتی و با روحی سبک مصرف شود، سخن گفته میشود که میتواند به سی مرغ پرواز کرد. همچنین، لقمهای که به صوفی معرفت میدهد، میتواند یک ذره از آن باعث مستی و شادی شود، به گونهای که یک دانه به صد سی مرغ تبدیل میشود. این شعر به عمق و تأثیرات دنیای عرفانی و روحانی غذایی که مصرف میشود، پرداخته است.
زآن حَبّهی خَضراخور، کَز رویِ سَبُکروحیهرکـاو بِخورَد یک جو، بر سیخ زَند سی مرغ
هوش مصنوعی: از آن دانهی سبز که به خاطر سبکدلی هرکسی آن را بخورد، بر روی سیخ، سی مرغ زنده است.
زآن لقمه که صوفی را، در معرفت اندازدیک ذرّه و صد مَستی، یک دانه و صد سیمرغ
هوش مصنوعی: از آن لقمهای که میتواند یک ذره معرفت به صوفی بدهد، او را در دنیایی از آگاهی غرق کند، و همچنین یک دانهای که قادر است صد نوع خوشحالی و نشاط را به ارمغان بیاورد.