قطعه شمارهٔ ۳۱ - ماده تاریخ (میوهٔ بهشتی = ۷۷۸)
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی از میوه‌ای مجازی و بهشتی صحبت می‌کند که به دست شخصی رسیده است. شاعر از او می‌پرسد چرا این میوه را در دل خود نشکسته، و اگر تاریخ این حکایت از او پرسیده شود، باید از میوه بهشتی بگوید. به طور کلی، این شعر به ارزشی که این میوه (یا تجربیات و احساسات) دارد و تأثیر آن بر زندگی فرد اشاره دارد.
آن میوهٔ بهشتی کآمد به دستت ای جاندر دل چرا نکشتی از دست چون بهشتی
هوش مصنوعی: ای جان، آن میوهٔ بهشتی که به دستت رسید، چرا آن را در دل خود نکشتی و از دست ندادیش مانند یک فرد بهشتی؟
تاریخ این حکایت گر از تو باز پرسندسرجمله‌اش فروخوان از میوهٔ بهشتی
هوش مصنوعی: اگر روزی کسی از تو دربارهٔ این داستان بپرسد، سرتاسر آن را با شیرینی و زیبایی میوههای بهشتی بیان کن.