غزل شمارهٔ ۴۷۲
هوش مصنوعی: این شعر در مدح احمد الله، یکی از شخصیت‌های برجسته زمان خود، سروده شده است. شاعر به زیبایی‌های وجود او اشاره می‌کند و او را به عنوان کسی که مورد لطف و عنایت خداوند است، ستایش می‌کند. همچنین، شاعر به قدرت و خوش‌شانسی او اشاره دارد و می‌گوید که بخت او به اندازه‌ای خوب است که قلب‌های دیگران را هم می‌رباید. در ادامه، شاعر محنت و دوری از او را با درد و رنج شبیه می‌کند و از نسیم صبحگاهی می‌خواهد که خاک یارش را به او برساند تا عشق و نور را به دلش بیاورد. در کلیت، شعر در وصف زیبایی، عشق و نعمت‌های الهی است که به احمد الله ارزانی شده است.
اَحمَدُ اللهَ عَلی مَعْدِلَةِ السُلطانِاحمدِ شیخ اُوِیسِ حسنِ ایلخانی
هوش مصنوعی: باید خرسند باشیم از وجود و حکومت سلطان احمد شیخ اویس حسن ایلخانی.
خانِ بِنْ خان و شهنشاهِ شهنشاه‌نژادآن که می‌زیبد اگر جان جهانش خوانی
هوش مصنوعی: فرمانروای بزرگ و سرور سرزمینها، کسی است که اگر جان و زندگیاش را به پای تو بگذارد، شایستهی احترام و محبت تو خواهد بود.
دیده نادیده به اقبال تو ایمان آوردمرحبا ای به چنین لطف خدا ارزانی
هوش مصنوعی: چشم نادیده به خوشبختی تو اعتماد کرد، آفرین بر تو که چنین رحمت خدا بر تو نازل شده است.
ماه اگر بی تو برآید به دو نیمش بزننددولت احمدی و معجزهٔ سبحانی
هوش مصنوعی: اگر ماه بی حضورت طلوع کند، آن را به دو نیم کنند، چون نعمت و معجزهٔ الهی به سراغ احمدی آمده است.
جلوهٔ بخت تو دل می‌برد از شاه و گداچشم بد دور که هم جانی و هم جانانی
هوش مصنوعی: خوشبختی تو چنان درخشان است که دل هر دو قشر را می‌برد، چه شاه و چه گدا. چشمان حسود از تو دور باشد، چرا که تو هم جان میداری و هم محبوبی.
برشکن کاکل ترکانه که در طالع توستبخشش و کوشش خاقانی و چنگزخانی
هوش مصنوعی: موهای زیبای ترکها را بشکن، زیرا در سرنوشت تو بخشش و تلاش خاقانی و چنگزخان وجود دارد.
گر چه دوریم به یاد تو قدح می‌گیریمبُعد منزل نبود در سفر روحانی
هوش مصنوعی: هر چند از تو دور هستیم، اما به خاطر تو هنوز هم زندهایم و مشغول شادمانی هستیم. دیگر در این سفر روحانی جایی برای استراحت وجود ندارد.
از گل پارسیم غنچهٔ عیشی نشکفتحبّذا دجله بغداد و می ریحانی
هوش مصنوعی: از گل پارسی ما، غنچهای از لذت و شادی باز نشده است. چه خوب است که دجله بغداد و بوی خوش ریحان در اینجا وجود دارد.
سر عاشق که نه خاک در معشوق بودکی خلاصش بود از محنت سرگردانی
هوش مصنوعی: اگر دل عاشق به معشوق نرسد، هرگز از درد و رنج سردرگمی رهایی نخواهد یافت.
ای نسیم سحری خاک در یار بیارکه کند حافظ از او دیدهٔ دل نورانی
هوش مصنوعی: ای نسیم صبحگاهی، خاک را به یار برسان که حافظ از آن خاک برای دلش روشنی و نور میگیرد.