شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به درد و رنج عشق و ناامیدی خود اشاره می‌کند. او از معشوقه‌اش می‌خواهد که دیگر ناز و عشوه نکند و به عشق‌ورزی بپردازد. شاعر به ناتوانی و دردی که از عشق او کشیده اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که رحمت و محبت به او عطا کند. او همچنین به امید و رسیدن به وصال اشاره می‌کند و از اوضاع ناامیدکننده خود می‌نالد، در حالی که می‌داند که بین بنده و معشوق رابطه‌ای نامتعادل وجود دارد. در نهایت، شاعر از معشوقش می‌خواهد که به حال زار او رحم کند و به او امید دهد.
چون در جهان خوبی امروز کامکاریشاید که عاشقان را کامی ز لب بر آری
هوش مصنوعی: امروز در دنیای خوب و خوش، ممکن است که عشق ورزیدن موجب خوشحالی عاشقان شود و این عشق لبخند و شادی را برای آنها به ارمغان آورد.
با عاشقان بیدل تا چند ناز و عشوهبر بیدلان مسکین تا کی جفا و خواری
هوش مصنوعی: تا کی میخواهی با عاشقان بیخبر ناز و عشوه کنی و به بیدلان بیچاره ظلم و بیرحمی را ادامه بدهی؟
تا چند همچو چشمت در عین ناتوانیتا چند همچو زلفت در تاب و بی قراری
هوش مصنوعی: چقدر دیگر باید در برابر چشمان ناتوانت تسلیم باشم؟ چقدر دیگر باید از پیچ و تاب موهایت آشفته و بیقرار بمانم؟
دردی که از تو دارم جوری که از تو بینمگر شمه‌ای بدانی دانم که رحمت آری
هوش مصنوعی: دردی که از تو دارم به گونهای است که اگر تو کمترین خبری از آن داشته باشی، متوجه میشوم که مهر و محبتت نثار میشود.
اسباب عاشقی را بسیار مایه بایددلهای همچو آتش چشمان رود باری
هوش مصنوعی: برای عاشق شدن، انسان نیاز به عوامل و شرایط زیادی دارد، زیرا دلهایی که مانند آتش میسوزند، بسیار شایسته و مستحق عشق هستند.
در هجر مانده بودم باد صبا رسانیداز بوستان وصلت بوی امیدواری
هوش مصنوعی: در دوری تو به سر میبردم که باد صبا، بویی از بوستان عشق و امید را به من رساند.
گرچه به بوی وصلت در حشر زنده گردمسر بر نیارم از خاک از روی شرمساری
هوش مصنوعی: با اینکه در روز قیامت با بوی وصال تو زنده میشوم، از روی شرم سرم را از خاک برنمیدارم.
از بادهٔ وصالت گر جرعه‌ای بنوشمتا زنده‌ام نورزم آیین هوشیاری
هوش مصنوعی: اگر از خوشی و وصال تو جرعه‌ای بنوشم، تا زمانی که زنده‌ام، به هوشیاری و آگاهی خود ادامه میدهم.
ما بنده‌ایم و عاجز تو حاکمی و قادرگر می‌کشی به زورم ور می‌کشی به زاری
هوش مصنوعی: ما در برابر تو بندگان درماندهایم و تو حاکم و توانمند هستی. اگر بخواهی با قدرت می‌کشی ما را و اگر بخواهی با ناله و زاری.
آخر ترحمی کن بر حال زار حافظتا چند ناامیدی تا چند خاکساری
هوش مصنوعی: لطفاً بر حال بد حافظ رحم کن، دیگر چه مدت باید ناامید و خوار باشد؟