شمارهٔ ۵۱ - رباعی
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از بادهای کهنه و نوشیدنیای که دهقان پرورش داده سخن میگوید. او میخواهد در این ده زندگیاش را تازه کند و از دنیا بیخبر باشد. شاعر از مرد دانا میخواهد تا در مورد اسرار جهان به او بگوید.
زآن بادهٔ دیرینهٔ دهقان پرورددر ده که تراز عمر نو خواهم کرد
هوش مصنوعی: من از آن نوشیدنی سنتی و قدیمی که توسط دهقانان تهیه شده در دهکده مینوشم، تا بهنوعی عمر تازهای برای خود به دست بیاورم.
مستم کن و بی خبر ز احوال جهانتا سر جهان بگویمت ای سره مرد
هوش مصنوعی: مرا به حال خود مشغول کن و از وضعیت دنیا بیخبر بگذار تا زمانی که به انتهای دنیا برسم، با تو صحبت کنم، ای مرد باکمال.