شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد. شاعر ابروهای معشوق را به هلال شبیه می‌داند و با اشاره به خال رویش، او را به خازن بهشت تشبیه می‌کند. چشم‌های معشوق نیز به شب و هلال شبیه‌اند و دل شاعر به خاطر مشاهده دقت زلف معشوق مختصر سفر کرده است. شاعر به زیبایی خال سیاه معشوق اشاره می‌کند و احساس می‌کند که خیالاتش از زیبایی او نیز نمی‌تواند تسکینی برای دردش باشد. در پایان، شاعر بر عشق و دلبستگی‌اش تأکید می‌کند و می‌گوید که جمال معشوق، گلستان کمال است که از دل و دیده‌اش بیرون نمی‌رود.
ابروی تو طاق است که پیوسته هلالستز آنرو که هلال ار نشود بدر محالست
هوش مصنوعی: ابروی تو به شکل قوسی زیباست و همیشه مانند هلال ماه میباشد، چون اگر هلال نباشد، دیدن ماه کامل غیرممکن است.
بر روی تو خال حبشی هر که ببیندگوید که مگر خازن فردوس بلالست
هوش مصنوعی: هرکس که روی تو را میبیند و خال زیبای تو را نگاه می‌کند، بر میآید که تو خازن بهشت بلال هستی.
پیوسته هلالست ترا حاجب خورشیدوین طرفه که چشم سیهت ابن هلالست
هوش مصنوعی: همواره هلال ماه در مقام سایهبان خورشید تو است و جالب اینجاست که چشمان تیره و سیاه تو خود حلال این هلال هستند.
آن دل که سفر کرده بچین سر زلفتیا رب که در آن شام غریبان بچه حالست
هوش مصنوعی: دل کسی که رفته، بیتابی می‌کند و آرزو دارد که سر زلفت را بچیند. خدایا، در این شب غریبی، حال او چگونه است؟
هندو بچه ی خال سیاه تو بصد وجههندوچه ی بستان جمالست نه خالست
هوش مصنوعی: هندو به دختر با خال سیاهش، به شیوههای مختلف اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی او به اندازهای است که آن خال سیاه نه تنها عیب نیست بلکه به زیباییاش افزوده است.
گفتم که خیال تو کند مرهم ریشملیکن چو نظر می کنم این نیز خیالست
هوش مصنوعی: گفتم که تصور تو میتواند دردم را تسکین دهد، اما وقتی به آن نگاه میکنم، میبینم که این هم فقط یک خیال است.
مستسقی سرچشمه ی نوش تو بر آتشمی سوزد و چشمش همه در آب زلالست
هوش مصنوعی: کسی که تشنهی آب زلال توست، در حالی که به شدت گرسنه و ناراحت است، در آتش شوق میسوزد و با این حال چشمانش همیشه به سوی آب زلال دوخته شده است.
گردن مکش ای شمع گرت در قدم افتدپروانه ی دلسوخته چون سوخته بالست
هوش مصنوعی: ای شمع، خود را در برابر پروانهای که به خاطر عشقش در آتش سوخته، بالا نگیر. پروانهای که دلش سوخته، حتی اگر بال ندارد، نشان از عشق و فداکاریاش دارد.
امروز که مرغان چمن در طیرانندمرغ دل من بی پر و بالست و بالست
هوش مصنوعی: امروز وقتی پرندگان باغ در حال پرواز هستند، دل من همچون پرندهای بیپر و بال میباشد و نمی‌تواند پرواز کند.
نون شد قد همچون الفم بیتو ولیکنبر حال پریشانی من زلف تو دالست
هوش مصنوعی: نان در شکل و قدی مانند الف است، اما وضع و حال پریشان من به زلف تو شبیه دال است.
از دیده ی خواجو نرود گلشن رویتزانرو که جمالت گل بستان کمالست
هوش مصنوعی: از نظر خواجو، باغ و گلستان زیبایی تو هرگز از جلو چشم او دور نخواهد شد، زیرا زیبایی تو مانند گلی است که در بستان کمال و کمالات آن وجود دارد.