شمارهٔ ۱۰۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش می‌پردازد. او با استفاده از تصاویری زیبا و نمادین، ویژگی‌های ظاهری و باطنی معشوق را توصیف می‌کند. در کل، شاعر بر عشق و نشئگی ناشی از آن، اهمیتی خاص می‌دهد و به رابطه‌ای عمیق و معنوی اشاره می‌کند. او از جام و باده به‌عنوان نمادی از عشق و روحانیت یاد می‌کند و بر لزوم جشن و شادی در عشق تأکید دارد. در پایان، شاعر خواهان برگزاری محفل شاداب و دل‌انگیز با معشوقش می‌شود.
بنوش لعل مذاب از زمرّدین اقداحببین که جوهر روحست در قدح یا راح
هوش مصنوعی: شراب سرخ رنگی را که به رنگ زمرد است بنوش و تماشا کن که جوهر روح در فنجان یا در نوشیدنی چگونه در حال نمایان شدن است.
خوشا بروی سمن عارضان سیم اندامعقیق ناب مروّق ز سیمگون اقداح
هوش مصنوعی: به چه زیباست چهرهات، ای کسی که موهای خوشحالت مثل سمن عطرآگین است و اندامت همچون عقیق بینظیر و با رنگی خیرهکننده میدرخشد. تو همچون جامی نقرهای زینتبخش مجالس هستی.
بریز خون صراحی که در شریعت عشقشدست خون حریفان سبیل و خمر مُباح
هوش مصنوعی: در این بیت، به نوعی اشاره می‌شود که وقتی عشق واقعی وجود دارد، برخی از آداب و قوانین رایج دیگر اهمیت ندارند. به این معنا که باید موانع را کنار گذاشت و به عواطف و احساسات واقعی روی آورد. در این میان، خون حریفان و مصرف مشروبات نیز به مثابه موانع و مسائل فرعی تلقی می‌شود. در نهایت، نگاه به عشق و رهایی از قید و بندها، راهی برای تحقق احساسات خالص و راستین است.
بشوی دلق مرقّع بآب دیده ی جامکه بی قدح نبُود در صلاح و توبه صلاح
هوش مصنوعی: لباس رنگارنگ خود را با آب اشک بشوی، زیرا بدون جام و شراب، هیچ توبه و اصلاحی ممکن نیست.
لب تو باده گساران روح را ساقیسترخ تو خلوتیان صبوح را مصباح
هوش مصنوعی: لبهای تو مانند شراب برای میگساران روح و جان میبخشند و چهرهی تو همچون چراغی برای کسانی است که در خلوت و در وقت صبحانهی صبوری به سر میبرند.
در تو زمره ی ارباب شوق را منزلغم تو مخزن اسرار عشق را مفتاح
هوش مصنوعی: در وجود تو دسته ای از عاشقان وجود دارند که عشق را با غم تو پیوند داده اند و تو برای آنها مانند کلیدی هستی که به رازهای عشق دسترسی می یابند.
فروغ روی چو ماه تو مشرق الانوارکمند زلف سیاه تو قابض الارواح
هوش مصنوعی: روشنی چهرهات مانند ماه است و زلفهای سیاه تو همچون دامی است که جانها را میگیرد.
دهد دو دیده ی من شرح مجمع البحرینکند جمال تو تقریر فالق الاصباح
هوش مصنوعی: چشمهای من داستان دو دریای بزرگ را روایت میکنند و زیبایی تو صبح روشنی را شرح می‌دهد.
بساز بزم صبوحی کنون که خواجولب تو جام صبوحست و طلعت تو صباح
هوش مصنوعی: ای بزم شاد را شادی و نشاطی تازه ببخش، چرا که لبهای تو مانند جامی پر از نوشیدنی و چهرهات همچون صبحی روشنیبخش است.