شمارهٔ ۱۹۹
هوش مصنوعی: غزلی که مطرح شده، دعوت به شادی و نوشیدن شراب در فضایی پر از عشق و نور است. شاعر از شب تار و خادمین بزم یاد می‌کند و به لذت‌های بهشتی اشاره دارد. او معطر بودن فضا را به بخور و شراب نسبت می‌دهد و خواهان دوری از شر و حذر از دنیاهای مادی است. شاعر با بیان عشق و تأثیرش بر دل، به نوعی به بی‌قراری و سرخوشی ناشی از معشوق اشاره دارد. در نهایت، او به مستی و خوشحالی ناشی از عشق اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که عشق می‌تواند انسان را از قید و بندهای دنیا رها کند.
بیار باده که شب ظلمتست و شاهد نورشراب کوثر و مجلس بهشت و ساقی حور
هوش مصنوعی: باده بیاور که شب تاریکی است و گواه روشنی شراب بهشتی و محفل بهشت و خدمتکار زیبا.
کمین خادمه ی بزمگاه ماست نشاطکهینه خادم خلوتسرای ماست سرور
هوش مصنوعی: در مکانی که ما خوش میگذرانیم، نشانههایی از شادی و سرور به چشم میخورد و این نشانهها به نوعی به خدمتکار این محفل مربوط است.
معطّرست دماغ معاشران ز بخارمعنبرست مشام صبوحیان ز بخور
هوش مصنوعی: بوی خوش عطر معاشران به مشام میرسد و هوای تازه صبحگاهی که صبوحیان استشمام میکنند، به خاطر بوی خوش بخور است.
ببند خادم ایوان در سراچه که مابدوست مشتغلیم و زغیر دوست نفور
هوش مصنوعی: در اینجا گفته میشود که درب ورودی را ببند تا کسی مزاحم ما نشود، زیرا ما مشغول عشق و محبت به یکدیگر هستیم و نمیخواهیم از کسی که غیر از دوستمان است، آزار ببینیم.
زنور عشق بر افروز شمع منظر دلبحکم آنک مه از مهر می پذیرد نور
هوش مصنوعی: عشق همچون شعلهای است که بر شمع دل میتابد، زیرا ماه زیبایی را از نور مهر دریافت می‌کند.
دلی که همدم مرغان لن ترانی نیستکجا بگوش وی آید صفیر طایر طور
هوش مصنوعی: دلهایی که با پرندگان ندا آشنا نیستند، چگونه صدای پرواز پرنده کوهسار را میشنوند؟
مرا ز میکده پرهیز کردن اولیترکه گفته اند به پرهیز به شود رنجور
هوش مصنوعی: بهتر است از میکده دوری کنم، چون گفتهاند از پرهیز کردن تنها به درد و رنجهای بیشتر دچار میشوی.
ولی چنین که منم بیخود از شراب الستبهوش باز نیایم مگر به روز نشور
هوش مصنوعی: من در حالتی هستم که تحت تأثیر شراب الهی، به هیچ وجه هوشیاری خود را بازیابی نمیکنم مگر در روزی که به حالت عادی برگردم.
ز شکّر تو مرا صبر به که شیرینیطبیب منع کند از طبیعت محرور
هوش مصنوعی: شکر تو برای من به اندازهای شیرین است که صبر را از من میگیرد، حتی اگر پزشک هم بخواهد مرا از این شیرینی محروم کند.
ولی ز لعل تو صبرم خلاف امکانستکه می پرست نباشد ز جام باده صبور
هوش مصنوعی: اما صبر من در برابر زیبایی تو ناممکن است، زیرا در میانهی خمر و نوشیدن، صبر وجود ندارد.
فروغ چهره ات از تاب طرّه پنداریکه آفتاب شود طالع از شب دیجور
هوش مصنوعی: نور چهرهات به قدری درخشان است که انگار نور خورشید از تاریکی شب میدرخشد.
چه دور باشد ارت ذره ئی نباشد مهرکه ماه چارده دایم ز مهر باشد دور
هوش مصنوعی: اگر چه ممکن است فاصله زیادی بین ما باشد، اما محبت و عشق همیشه نزدیک است. حتی اگر ماه کامل به دور باشد، باز هم عشق و مهر او همیشه وجود دارد.
بروی همنفسی خوش بود نظر ورنیز ناظری چه تمتّع که نبودش منظور
هوش مصنوعی: وقتی که به چهرهی کسی که همنفسی دلپذیر دارد نگاه میکنیم، زیبایی و لذت در آن وجود دارد، اما اگر ناظری باشد که هدفش غیر از لذتبردن است، چه فایدهای دارد؟
ز جام عشق تو خواجو چنین که مست افتادبروز حشر سر از خاک برکند مخمور
هوش مصنوعی: از لیوان عشق تو، خواجو به طوری مست و سرخوش شده که در روز قیامت، از خاک سر بیرون میآورد و همچنان حالتی مدهوش دارد.