شمارهٔ ۲۵ - فی الاستیهاب
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی به تفاخر و خودبزرگ‌بینی انسانی اشاره دارد. شاعر از مقام و فخر موجودات می‌گوید که در برابر عظمت آفرینش، این مقام‌ها بی‌ارزش هستند. همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که ارزش‌های واقعی نه از طلا و نقره، بلکه از چیزهای درونی و باطنی ناشی می‌شوند. در نهایت، اشاره به این دارد که اگرچه ممکن است دارایی‌های مادی قابل دسترسی باشند، اما ارزش واقعی در درون انسان‌ها نهفته است.
ای ز تعظیم و تفاخر زده فرّاش ازلچار طاقت ز شرف بر زبر هفت اورنگ
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر اهمیت و بزرگی، خود را به زحمت انداختهای، از کجا میتوانی به مقام شرف دست یابی در حالی که بر بالای هفت آسمان ایستادهای؟
زر مرادست و گرنی چه گشاید ز براتکاغذ از آب برون آید و سیم از دل سنگ
هوش مصنوعی: ثروت و دارایی مقصود است و اگرچه ممکن است با تلاش و کوشش به دست آید، اما همچنان با اعمال قابل توجه و رنجآور، ممکن است از میان سختیها و چالشها به دست آید.