شمارهٔ ۲۶ - فی الاستفتا
هوش مصنوعی: این شعر دربارهی عظمت و نور سپهر معالی (آسمان بلند) صحبت میکند که همچون چراغی برای گوشهنشینان و گمشدگان دنیای روی زمین است. شاعر به توصیف نوری که این سپهر به دنیا میبخشد پرداخته و در عین حال اشاره میکند به نیر اعظم که حکمرانی بر هفت آسمان دارد. در این متن، به زیبایی و قدرت سپهر نوردی نیز اشاره شده که مانند یک قایق زیبا در دریای چرخش آسمان است. شاعر از خداوند درخواست میکند تا به او لطف کند و این دو ستاره درخشان را که یکی مانند نقره و دیگری مانند طلاست، برایش روشنتر کند.
ایا سپهر معالی که پرتو طبعتچراغ گوشه نشینان عالم بالاست
هوش مصنوعی: آیا آسمانهای بلند و شکوهمند، که نور و روشنایی طبیعت تو، روشنیبخش زوایای تاریک زندگی گوشهنشینان عالم است؟
درین حدیث چه گوئی که نیر اعظمکه شاه قبّه ی این هفت طارم خضراست
هوش مصنوعی: در این سخن چه میتوان گفت که بزرگترین نیرومند، پادشاه گنبدی است که بر بالای این هفت آسمان سبز قرار دارد.
دگر سپهر نوردی که بر حدیقه ی چرخمثال زورق سیمین میانه دریاست
هوش مصنوعی: بیت به تصویری زیبا و نمادین از فضایی آسمانی اشاره دارد که در آن، سپهر به مانند یک وسیله نقلیه نقرهای در وسط یک دریای وسیع و بیپایان است. این تصویر نشان دهندهی عظمت و زیبایی آسمان و نقش آن در جهان است.
ز راه لطف بفرما که این دو جرم منیریکی چو سیم و یکی همچو زرّ پخته چراست
هوش مصنوعی: لطفاً با رحمت خود به من نگاه کن، زیرا این دو گناه من، یکی به زیبایی نقره و دیگری به درخشندگی طلاست.