شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حالتی از مستی و عشق می‌پردازد که فراتر از وجود و هستی عادی است. شاعر از دگرگونی‌هایی که عشق در زندگی‌اش ایجاد کرده، سخن می‌گوید و به دنبال مکانی فراتر از دنیاهای مادی است. او بیان می‌کند که عشق او را از سایر عاشقان متمایز کرده و این سرگشتگی و مستی را به خاطر جذبه معشوقش تجربه کرده است. همچنین، او به زیبایی‌های معشوق آگاه است و می‌گوید که این جذابیت‌ها دلیلی برای پرستش او هستند. در نهایت، شاعر به تاثیرات عشق بر روح و جانش اشاره می‌کند و می‌گوید که این احساسات حتی در دست‌کشیدن از غم و اندوه نیز نشان‌دهنده شدت عشقش هستند.
اینهمه مستی ما مستی مستی دگرستوین همه هستی ما هستی هستی دگرست
هوش مصنوعی: ما در این حالتی که داریم، نوعی شگفتی و سرمستی را تجربه میکنیم که با مستیهایی که دیگران دارند، متفاوت است. همچنین، وجود ما نیز به گونهای است که با وجودهای دیگر تفاوت دارد و به نوعی خاص و منحصر به فرد است.
خیز و بیرون ز دو عالم وطنی حاصل کنکه برون از دو جهان جای نشستی دگرست
هوش مصنوعی: برخی از دلایل زندگی را رها کن و برای خود یک مکان واقعی و معنادار پیدا کن؛ زیرا در خارج از این دو جهان، جایی برای سکونت وجود دارد که متفاوت و خاص است.
گفتم از دست تو سرگشته عالم گشتمگفت این سر سبک امروز ز دستی دگرست
هوش مصنوعی: گفتم به خاطر تو ویران و گیج شدم، او گفت امروز این سر بیخبر از دست کسی دیگر است.
تا صبا قلب سر زلف تو در چین بشکستهر زمان بر من دلخسته شکستی دگرست
هوش مصنوعی: وزش نسیم، قلب من را از غم عشق تو به درد آورده و هر بار که بر من غمگین و دل شکستهام، تو نیز به چیزی دیگر رنجیده میشوی.
کس چو من مست نیفتاد ز خمخانه ی عشقگرچه در هر طرف از چشم تو مستی دگرست
هوش مصنوعی: هیچکس به اندازه من از عشق، مست و شاداب نیفتاده است؛ هرچند در هر گوشهای از نگاه تو، نشانهای از مستی و سرمستی دیگری به چشم میخورد.
تا بر آمد ز بنا گوش تو خورشید جمالهر سر زلف تو خورشید پرستی دگرست
هوش مصنوعی: وقتی که خورشید زیباییات از گوشهی چهرهات طلوع کرد، پرستش زیباییات به چیزی دیگر تبدیل میشود.
چون سپر نفکند از غمزه ی خوبان خواجوزانک آن ناوک دلدوز ز شستی دگرست
هوش مصنوعی: وقتی که زیبایان با نگاههای خود تیراندازی نمیکنند، خوشا به حال من که این تیر دلسوز از چشمی دیگر پرتاب میشود.