شمارهٔ ۱۹۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی بهار و نسیم لطیف آن صحبت می‌کند و احساسات عاشقانه‌اش را با آوردن باده به خاطر طراوت آن مرتبط می‌سازد. او به اندازه‌گیری عشق و درد آن می‌پردازد و از ترس زخم عشقی نمی‌گوید. در ادامه، شاعر اشاره می‌کند که دوری از محبوبش غیرممکن است و فرقی با فراق درویش از آستان محبت ندارد. او به زیبایی محبوبش و ناتوانی خودش در جلب توجه او اشاره می‌کند و خود را به بلبل باغ او تشبیه می‌نماید. شاعر به یاد عشق و دردهای درونش می‌افتد و به نوعی می‌خواهد پیام خود را به دوستان قدیم برساند. در نهایت، او اشاره می‌کند که زندگی در حالتی از عشق به طبل‌زدن در زیر گلیم عشق نمی‌ارزد و خواستار حضور محبوب در صحرای عشق است.
نسیم باد بهاری وزید خیز ندیمبیار باده که جان تازه می شود ز نسیم
هوش مصنوعی: نسیم بهاری وزیدن گرفته است، بگذار که دوستان بیایند و باده بیاورند، زیرا که روح انسان با بوی این نسیم تازه میشود.
مریض شوق نباشد ز درد عشقش باکقتیل عشق نباشد ز تیغ تیزش بیم
هوش مصنوعی: آدمی که به عشق دچار است، از درد و رنج آن نمیترسد و کسی که در عشق به طور کامل غرق شده، از خطرات و آسیبها نیز هراسی ندارد.
گر از بهشت نگارم عنان بگرداندبروز حشر من و دوزخ و عذاب الیم
هوش مصنوعی: اگر محبوب من بهشتی، جلوهای از خود را از من بگیرد، روز قیامت، من نه در آتش دوزخ و عذاب سخت آن، بلکه در شگفتی و حیرت خیزش میکنم.
ز خاک کوی تو ما را فراق ممکن نیستچنانک فرقت درویش از آستان کریم
هوش مصنوعی: از زمین محله تو، دوری برای ما ممکن نیست، همانطور که جدایی یک درویش از درگاه یک بزرگوار غیرممکن است.
کمان بسیم بسی در جهان بدست آیدنه همچو آن و کمان هلال شکل و سیم
هوش مصنوعی: در دنیا میتوان کمانهای زیادی با اشکال و جنسهای مختلف پیدا کرد، اما هیچکدام از آنها چون آن کمان هلالی و نقرهای نیستند.
چنین که بر رخ زردم نظر نمی فکنیمعینست که چشمت نه برزرست و نه سیم
هوش مصنوعی: اگر به چهره رنگپریده و زردم توجهی نمیکنی، روشن است که نگاهت نه به طلاست و نه به نقره.
کنونکه بلبل باغ توام غنیمت دانکه مرغ باز نیاید بآشیانه مقیم
هوش مصنوعی: اکنون که من به عنوان بلبل باغ تو هستم، این را غنیمت بدان. زیرا پرنده شکارچی هرگز به لانه خود بازنخواهد گشت.
اگرچه پشّه نیارد شدن ملازم بازمرا بمنزل طاوس رغبتیست عظیم
هوش مصنوعی: هرچند که پشه نمیتواند با من به خانه طاووس بیاید، اما من هنوز هم رغبت و علاقۀ زیادی به آنجا دارم.
ز آهم آتش نمرود بفسرد آندمکه در دلم گذرد یاد کوه ابراهیم
هوش مصنوعی: در لحظهای که یاد کوه ابراهیم به دلم میگذرد، آتش ناشی از آه و اندوه من، مانند آتش نمرود خاموش میشود.
نسیم باد صبا گر عنان نرنجاندپیام من که رساند بدوستان قدیم
هوش مصنوعی: اگر نسیم ملایم صبحگاهی به نرمی عبور کند، پیام من به دوستان قدیم خواهد رسید.
بیا و خیمه بصحرای عشق زن خواجوکه طبل عشق نشاید زدن بزیر گلیم
هوش مصنوعی: به سمت دشت عشق بیا و چادر بزن، زیرا نواختن طبل عشق زیر سایهبان عشق مناسب نیست.