شمارهٔ ۲۴۱
هوش مصنوعی: این شعر توصیف زیبایی و عشق است. شاعر از لبان معشوق که شاداب و مثل شراب هستند، سخن می‌گوید و چشمانش را مملو از گل‌های عشق می‌بیند. شب را با تشبیهات زیبا تصویر می‌کند و از خواب‌هایی که به خاطر معشوق در دلش می‌گذرد، صحبت می‌کند. همچنین به زیبایی‌های معشوق و تأثیرات او بر زندگی‌اش اشاره دارد و به نوعی حسرت و شادی را در کنار هم احساس می‌کند. در کل، شعر نشان‌دهنده‌ی احساسات عمیق عاشقانه شاعر است.
ای لبت خنده بر شراب زدهچشم من بر رهت گلاب زده
هوش مصنوعی: ای لب تو با خوشحالی گویی که شراب نوشیدهای و چشم من در انتظار تو گلابی خوشعطر را به راه میریزد.
شب مه پوش و ماه شب پوشتطعنه بر ابر و آفتاب زده
هوش مصنوعی: شب با پوششی از مه، و ماهی که در دل شب پنهان شده، به ابر و خورشید کنایه میزند.
هر شبی جاودان بابل راچشم مست تو راه خواب زده
هوش مصنوعی: هر شبی نگاهی خمار به بابل، خواب را بر من تحمیل می‌کند.
خط سبز تو از سیه کاریباز نقشی دگر بر آب زده
هوش مصنوعی: خط سبز تو نشان از پاکی و زیبایی دارد که میتواند بر زشتیها غلبه کند و نیکی و خوشی را به تصویر بکشد.
هر دممم آن عقیق شورانگیزنمکی بر دل کباب زده
هوش مصنوعی: هر لحظه آن عقیق خوشرنگ و جذاب، مانند نمکی بر دل زخمزدهام مینشیند.
گنج لطفی و چون توئی حیفستخیمه بر این دل خراب زده
هوش مصنوعی: تو همچون گنجی با لطف و محبت هستی و بر این دل خراب که در وضعیت بدی قرار دارد، برپا کردن خیمه و سکونت، بیمعنا و غیر ضروری است.
لعل ساقی نگر بوقت صبوحآب بر آتش شراب زده
هوش مصنوعی: نگاه کن به لعل لبان ساقی در صبح زود که چطور آب بر آتش شرابی که ریخته، میپاشد.
مطرب نغمه ساز پرده سرایچنگ در پرده ی رباب زده
هوش مصنوعی: موسیقینواز با مهارت و زیبایی، از ساز چنگ نغمهای سر میدهد و صدای لحن رباب را نیز به شکلی دلنشین در میآورد.
جان خواجو بآه آتش بارشعله در آبگون حجاب زده
هوش مصنوعی: جان خواجو به شدت به آتش عشق می سوزد و این شعله در زلالی آب، خود را در پس حجاب پنهان کرده است.