شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: این اشعار درباره زیبایی و جذابیت شخصی است که دل شاعر را به خود مشغول کرده است. شاعر در جستجوی معشوقی است که برایش بسیار عزیز و دلنشین است و در انتها با تأکید بیان میکند که آن معشوق تنها در دل او جای دارد.
آن حور پرچهره که ماواش دلستپیوسته ز بیدلان تمنّاش دلست
هوش مصنوعی: آن زیبای دلفریب که جایگاهش دلهاست، همواره آرزوی دلباختگان است.
گفتم که کجاست آنکه جان و دل ماستجان نعره برآورد که او جاش دلست
هوش مصنوعی: گفتم که آن کسی که جان و دل ماست کجاست؟ ناگهان گوینده فریاد زد که او در دل ماست.