تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۶۴

آن ترک پریچهره که قصد جان داشتمانند پری چهره زمن پنهان داشت
گفتم دهن تنگ تو گوئی هیچستگفتا که ز ما هیچ طمع نتوان داشت