شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: شاعر غم و درد عمیق خود را بیان می‌کند و می‌گوید که یاری که پشتوانه احساساتش بود، به سرعت رفت و خیلی دیر آمد. او اشاره می‌کند که پیش از آنکه آتش عشقش برافروخته شود، غم و آتش در دلش شعله‌ور بوده است و در نهایت، این درد و اشتیاق مانند دود از دلش پراکنده می‌شود.
یاری که دلم ز غم بفرسود برفتبس دیر بدست آمد و بس زود برفت
هوش مصنوعی: یار و دوستی که دلم را از غم رها کرد، مدت زیادی طول کشید تا به دستم برسد و خیلی زود هم از من رفت.
زان پیش که دود از آتشش برخیزدآتش بدلم درزد و چون دود برفت
هوش مصنوعی: قبل از اینکه دود از آتش بلند شود، آتش در دل من شعله‌ور شد و وقتی دود رفت، احساساتم همچنان پابرجا بود.