شمارهٔ ۱۲۰
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس درد و ناتوانی شاعر است. او از این می‌نالد که از لذت وصال محبوبش محروم مانده و همچنین از رنج و غم درونش رنج می‌برد. او به ترک پایی اشاره می‌کند که به دلیل بی‌توجهی دیگران، باعث آزار و رنجش او شده و همه این‌ها به حالتی افسرده و ناامید او منجر شده است.
دردا که شراب وصل ناخورده بماندخون در تنم از درد دل افسرده بماند
هوش مصنوعی: آه که وای از این که شراب وصال را تا به حال نچشیدهام و خون در وجودم از غم دل رنجور باقی مانده است.
پائی که بپشت پا زدی عالم رااز دست من شکسته آزرده بماند
هوش مصنوعی: پای خود را به عقب زدی و باعث شدی که تمامی عالم از دست من فرار کند و در دل بماند که آزرده و غمگین شده است.