شمارهٔ ۱۲۵
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از احوال درونی خود میگوید. وقتی که از عشق و احساساتش حرف میزند، چشمانش پر از اشک میشود. او احساس میکند که نمیتواند به خوبی احساساتش را بیان کند، اما قلم او (خامه) قدرت روایت این عواطف را دارد. در واقع، خامه به جای او سخن میگوید.
چون خامه حدیثت بزبان می آرداز دیده روان خون سیه می بارد
هوش مصنوعی: وقتی قلم از عشق تو سخن میگوید، اشکهای سیاه و غمانگیز از چشمانم جاری میشود.
باری چو مرا زبان گویائی نیستهم خامه که او سر و زبانی دارد
هوش مصنوعی: پس وقتی که من توانایی صحبت کردن ندارم، قلمی در دست دارم که به خوبی میتواند سخن بگوید و احساسات مرا منتقل کند.