شمارهٔ ۱۳۲
هوش مصنوعی: شعر به زیبایی وصف بنفشهای است که بر روی سمن (گلی سفید) مینشیند و یاری را تصویر میکند که جان و روح را تازه میکند. در ادامه، به سر و بوی موی زلف یار اشاره میشود که عطر آن فضا را پر کرده است. به طور کلی، شعر حس زندگی و زیبایی را به تصویر میکشد.
سروی که بنفشه بر سمن فرسایدیاری که روان بخشد و روح افزاید
هوش مصنوعی: درخت سبز و بلندی که گلهای بنفشه را بر درخت دیگر میریزد، مانند یاری است که جان و روح را تازه میکند و زندگی را به انسان منتقل میسازد.
گوئی ز سر زلف کژش یک سر مویدارد بوئی و بوی آن می آید
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که بخشی از موهای کج او بویی دارد و این بو به مشام میرسد.