تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۱۳۳

هر دم که مرا از طلعتت یاد آیدصد چشمه ی خونم از جگر بگشاید
بی یاد تو هر دم که بر آید با دستبیچاره کسی که باد می پیماید