شمارهٔ ۱۷۸
هوش مصنوعی: این بیت‌ها به زیبایی و جذابیت کلام و جلوه‌های طبیعی اشاره دارند. شاعر از لب‌های شیرین و کلمات گوهربار معشوق صحبت می‌کند، که مانند جواهر در دریای حیا غرق شده‌اند. همچنین، او به مقایسه‌ی زیبایی‌های معشوق با مرجان و ریحان می‌پردازد، نشان‌دهنده‌ی ارزش و زیبایی خاص اوست.
ای از لب شیرین تو شوریده شکروز لفظ تو در بحر حیا غرقه گهر
هوش مصنوعی: ای که با لب شیرینت، شور و شوق را مانند شکر به لبانم میچشانی و با کلامت، در دریای حیا غرق در جواهرات میشوم.
مرجان ترا کهینه لالا لولوریحان ترا کمینه خادم عنبر
هوش مصنوعی: مرجان، تو مانند لالایی یا آوای نرم و دلنشینی هستی و ریحان تو باعث خوشبو شدن فضا شده است. من به عنوان خدمتگزار تو، آمادهام تا در کنار تو باشم و خدمت کنم.