شمارهٔ ۱۸۶
هوش مصنوعی: در این بیت شعر، شاعر از آزار و درد ناشی از یک مشکل یا بدبختی سخن می‌گوید. او به این نکته اشاره می‌کند که اگر پای او از آسیب‌ها و زخم‌ها رنج نمی‌برد، دیگران هم به او آسیب نمی‌زدند. او شاهد مشکلات و سختی‌هایی است که بر سر دیگران آمده و احساس ناچاری و ناتوانی در تغییر سرنوشت را بیان می‌کند. به طور کلی، این ابیات نشان‌دهنده حس درد و ناگزیری از پذیرفتن سهم خود در این بدبختی‌هاست.
پایم که ز آزار نبودی اثرشگردی نرسیدی بکس از رهگذرش
هوش مصنوعی: اگر پای من از آزار و زخم‌ها بیاثر بود، به این نتیجه میرسیدم که تو از مسیر خودت به من نزدیک نشدی.
بس مالش ازو ز خرده گیران دیدمآری چه توان کرد که گشتست سرش
هوش مصنوعی: من بارها مشاهده کردهام که از افراد ظاهراً کوچک و کماهمیت، آسیب و آزار دیده است. بله، چه میتوان کرد که او به این وضعیت دچار شده است.