شمارهٔ ۲۰۸
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر از ساقی می‌خواهد که باده‌ای بدهد، زیرا او و دوستانش در حال خوشی و شادابی‌اند. آن‌ها در باغی سرشار از سرزندگی همچون بلبل‌های خوش‌صدا هستند. شاعر در ادامه بیان می‌کند که اگر در این دنیا بخواهند آن‌ها را به قیمت ناچیزی بخرند، باز هم دنیا را از چنگشان نخواهند گرفت.
ساقی بده آن باده که ما مستانیمدر باغ فرح بلبل خوش دستانیم
هوش مصنوعی: ای ساقی، باده‌ای به ما بده که ما در حال و هوای شاد و مستانهایم و در این باغ مانند بلبلان خوش‌صدا و خوشحالم.
ما را بجهان اگر بیک جو نخرندما ملک جهانرا بجوی نستانیم
هوش مصنوعی: اگر در این دنیا به اندازهای که حق ماست، ارزش قائل نشوند، ما هم حق نداریم که از دنیا توقع داشته باشیم که به ما چیزی بدهد.