تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۲۰۹

هر نکته ی چون آب که می راند چشمیک یک همه چون آب فروخواند چشم
وز بهر نثار قدمت هر نفسیدامن دامن گهر برافشاند چشم