شمارهٔ ۲۱۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به عشق و وابستگی عاطفی اشاره می‌کند. او خود را به عنوان کسی معرفی می‌کند که به عشق معشوقش وابسته است و آرامش و خوشبختی‌اش را در نزدیکی و یاد او می‌بیند. احساساتش به شدت به معشوقش گره خورده و به خاطر دوری از او در حسرت شب را سپری می‌کند.
من حلقه بگوش حلقه ی گوش توامبسته دهن از پسته ی خاموش توام
هوش مصنوعی: من مانند حلقهای به گوش تو متصل هستم و به خاطر سکوت تو، سکوت اختیار کردهام.
دوشم همه دوش دوش بر دوش تو بودو امشب همه شب در هوس دوش توام
هوش مصنوعی: دیشب تمام شب به یاد تو بودم و حالا در طول امشب همه فکر و خیال من دربارهی توست.