شمارهٔ ۲۱۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی کلام و تأثیر آن اشاره می‌کند. او می‌گوید که کلماتش مانند آب است که بر دل یتیم ریخته می‌شود و نسیم لطیف، به خلق و هنگامتی می‌افزاید. همچنین به قدرت و شور سخنانش اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که این شور و شوق، حتی اگر به قیامت هم نرسد، باز هم به نظر حکیم بزرگ می‌آید.
ای لفظ تو آب برده از دُرّ یتیمخلق تو نشانده باد انفاس نسیم
هوش مصنوعی: ای کلمه، تو مانند آب، از گوهر ناب و یتیم ساخته شدهای و نشانگر حضور لطیف نفسهای نسیم هستی.
وه وه که قیامتست شور سخنتهر چند قیامت نبود پیش حکیم
هوش مصنوعی: عجب شور و شوقی در سخن تو وجود دارد، هر چند که روز قیامت به معنای واقعی نیامده است و حکیم نیز به آن اشاره نکرده است.