شمارهٔ ۲۹۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به ناکامی و عدم دسترسی به امکانات و مقام‌های بالا اشاره می‌کند. او می‌گوید که علیرغم مشکلات و نداشتن جایگاه مناسب، اگر کاروانی از آز و آرزوها به درگاه او برسد، از آنجا صدایی خواهد آمد که آنها را دعوت به ورود می‌کند. بدین ترتیب، شاعر به امیدی در دل دارد که در شرایط سخت، هنوز فرصتی برای پذیرش و استقبال وجود دارد.
هر چند که ما را فلک بی سر و پاییک روز نداد بر در مکنت جای
هوش مصنوعی: اگرچه زمانه به ما فرصتی نداد تا در جایی از دارایی و ثروت قرار بگیریم، اما ما هیچگاه از آن بیکسی و نداشتن احساس ناامیدی نکردهایم.
گر قافله ی آز بیک ره برسداز درگه ما بانگ برآید که درآی
هوش مصنوعی: اگر کاروان آزمایش از درگاه ما بگذرد، صدایی برمیخیزد که بیایید و وارد شوید.